ડ્રાફ્ટ: આ પાઠની સંઘ સાથે ચકાસણી ચાલુ છે. કોઈ ભૂલ જણાય તો સંઘ કાર્યાલયને જણાવશો.
પૂર્વ ભવ
પૂર્વ ભવ
પૂર્વ ભવમાં તેઓ મહાવિદેહમાં રાજા હતા; તેમણે દીક્ષા લઈ વીસ સ્થાનકની આરાધનાથી તીર્થંકર નામકર્મ બાંધ્યું, અને ત્યાર પછી ઉચ્ચ દેવલોકમાં દેવ થયા.
અંતિમ ભવ
ચ્યવન
શ્રાવણ વદ ૮ના રોજ તેમનો આત્મા વારાણસીના પ્રતિષ્ઠ રાજાનાં રાણી પૃથ્વીની કુક્ષિમાં આવ્યો, અને માતાએ ચૌદ મહાસ્વપ્ન જોયાં.
નામ
પરંપરા કહે છે કે પ્રભુ ગર્ભમાં હતા ત્યારે માતાનાં પડખાં (પાર્શ્વ) નીરોગી અને સુંદર બન્યાં, તેથી નામ સુપાર્શ્વ પડ્યું. તેમનું લાંછન સ્વસ્તિક છે.
જન્મ
જેઠ સુદ ૧૨ના રોજ તેમનો જન્મ થયો, અને ઇન્દ્રોએ મેરુ પર જન્માભિષેક કર્યો.
દીક્ષા અને કેવલજ્ઞાન
દીક્ષા
લોકાંતિક દેવોની વિનંતી અને એક વર્ષના વરસીદાન પછી, જેઠ સુદ ૧૩ના રોજ તેમણે એક હજાર રાજાઓ સાથે દીક્ષા લીધી.
કેવલજ્ઞાન
મહા વદ ૬ના રોજ તેમને કેવલજ્ઞાન થયું; દેવોએ સમવસરણ રચ્યું અને ચતુર્વિધ સંઘ સ્થપાયો.
નિર્વાણ
મોક્ષ
મહા વદ ૭ના રોજ શ્રી સુપાર્શ્વનાથ સમ્મેતશિખર પર નિર્વાણ પામ્યા.
વારસો
ફણાવાળી પ્રતિમાઓ
સુપાર્શ્વનાથ ભગવાનની પ્રતિમાઓ ઘણી વાર મસ્તક પર નાગફણા સાથે હોય છે, જેથી પાર્શ્વનાથની પ્રતિમાથી ઓળખ માટે લાંછન સ્વસ્તિક જોવું.